وبه روايت صفار : فرمود كه : هلاك نمىشود در قيامت كسى كه به أطاعت ما واعتقاد به امامت ما بيايد « 1 » . وعلي بن إبراهيم به سند موثق از حضرت باقر عليه السّلام روايت كرده است كه در تفسير آية فرمود : آيا مردم گمان مىكنند كه مراد آن است كه همه چيز فانى مىشود وروى خدا باقي مىماند ؟ خدا از آن عظيمتر است كه أو را به صفت مخلوقات أو وصف كنند وأو را مثل ديگران روئى بوده باشد ، وليكن معنى آية آن است كه همه چيز هالك وباطل است مگر دين خدا ، ودين خدا برپا است ومائيم آن وجهي كه دين خدا ومعرفت أو را وعبادت أو را از ما بايد فراگيرند ، وتا خدا را به بندگان حاجتي هست يعنى ايشان را قابل عبادت ومعرفت خود مىداند ما را در ميان ايشان مىگذارد ، وچون خدا در بندگان خيرى نداند ما را بالا مىبرد بسوى مرحمت وكرامت خود وآنچه خواهد نسبت به ما بعمل مىآورد « 2 » . وابن بابويه وكلينى روايت كرده‌اند از حضرت باقر عليه السّلام كه : مائيم مثاني كه خدا به پيغمبر ما داده است ، ومائيم وجه اللّه كه در زمين در ميان شما مىگرديم ، شناخت ما را هر كه شناخت ، وهر كه نشناخت مرگ در پيش اوست ، أو بعد از مرگ خواهد شناخت ، وآن شناختن فايده به أو نخواهد كرد « 3 » . سوم : كُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ . وَيَبْقى وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلالِ وَالْإِكْرامِ « 4 » يعنى : « آنچه بر روى زمين است فانى مىشود ودر معرض فنا است ، وباقي مىماند وجه پروردگار تو كه صاحب بزرگوارى ومكرمت است » ؛ أكثر مفسران گفته‌اند كه : وجه خدا ، ذات مقدس اوست « 5 » . وعلي بن إبراهيم گفته است كه : مراد دين خداست ، وحضرت علي بن الحسين عليه السّلام

--> ( 1 ) . بصائر الدرجات 65 . ( 2 ) . تفسير قمى 2 / 147 ؛ بصائر الدرجات 65 . ( 3 ) . توحيد 150 ؛ كافى 1 / 143 ؛ بصائر الدرجات 65 . ( 4 ) . سورهء رحمن : 26 و 27 . ( 5 ) . تفسير كشاف 4 / 446 ؛ تفسير قرطبى 17 / 165 ؛ تفسير بيضاوى 4 / 224 .